Kookverhalen
een vree(md) Gents kookboek – samosa’s (Chloe)

Als Gentse (geboren, getogen) krijg ik ‘t soms op mijn heupen wanneer mijn dorp wordt verheerlijkt en tot ongeloofwaardige proporties wordt opgeblazen of kapotgeflatteerd. Don’t get me wrong, ik hou van Gent, ma ge moet nuiuuknie uuverdroaijve.

De reden misschien waarom ik dit boek al in handen had maar nog niet in huis haalde. Dat en het onbestemde ‘is dit nu een kookboek of wat is de bedoeling’-gevoel. Tot we dus besloten er een kookverhaal aan te wijden…

Eerst en vooral is dit -mijn inziens- een boek voor Gentenaars of zij die ‘iets’ met Gent hebben. Ikzelf was aangenaam verrast toen ik even de moeite nam om de verhalen achter de nationaliteiten in mijn stad ter harte te nemen. Een stukje geschiedenis, een paar weetjes en adresjes, een fijne kennismaking met de Gentse Italianen, Marokkanen, Roma, Turken, Spanjaarden, Chinezen, Iranezen, Ghanezen, Bulgaren, Zweden, Indiërs en… Gentenaars.

Wie echter een kookboek pur sang verwacht zal bedrogen uitkomen. Sommige gerechten zijn zo eenvoudig dat je ze zelf kunt bedenken, anderen staan dan weer niet tot in de puntjes uitgelegd. Je kiest voor minder en meer dan dat, voor een verhaal over stad, mensen, hun gewoontes en gerechten. Een schone saus in een vree(md) sympathiek boek.

De samosa’s van Suneet trokken meteen mijn aandacht. Ik at ze ooit in een hongerige bui uit een Gentse nachtwinkel, koud en lékkerrrr. ‘Dat probeer ik ooit zelf’ dacht ik toen, et voila. Nu, algauw moest ik de youtubehulp(*) van Manjula inroepen. Enerzijds omdat de ingrediënten voor het deeg niet volledig waren (1/4e kopje lauw water toevoegen), anderzijds omdat ik me niks kon voorstellen bij de (niet beschreven) vouwtechniek. Dankzij Manjula kwam ik tot de volgende geteste en goedgekeurde techniek:

- deeg in balletjes verdelen en tot een platte cirkel uitrollen
- cirkel in twee halve maantjes verdelen en de randen bevochtigen met water
- de rechte zijde samenvouwen en goed aan elkaar ‘kleven’
- het ontstane hoorntje opvullen met het mengsel en aanduwen met de vingers
- dichtvouwen en goed dichtkleven

Samosa's vouwen

Het deeg krijgt, eens gebakken, een broodachtige, ietwat korrelige krokante textuur (door het griesmeel). Ik geloof dat samosa’s meestal een taaiere beet hebben, als van een loempia (met brick- of filodeeg), maar ik vond deze des te aangenaam.
Voor de vulling heb je niks meer nodig dan aardappelen, doperwtjes en een resem kruiden (komijnzaad, korianderzaad, rode peper, geelpoeder, garam masala + evt. chilipoeder). Groenten worden gekookt, aardappelen in stukjes gesneden en dan bij de knisperende kruiden 2 minuten in olie gebakken, EASY. Na het vullen worden ze gefrituurd en met mangochutney (koud of warm) opgediend. Ik ben alvast fan van deze eenvoudig, pittige (én vegetarische) hap.

Samosa's ongebakkenSamosa's gebakken

(*) Even geheel terzijde een pleidooi voor youtube wanneer het op koken aankomt. Ik ben dan wel verliefd op kookboeken, youtube heeft me bij het maken van sushi, dim sum of, in dit geval, samosa’s al stevig uit de nood geholpen. Bovendien kan ik urenlang gebiologeerd naar de vreemdste filmpjes in het meest gebrekkige Engels blijven kijken. Maar da’s ongetwijfeld een persoonlijke afwijking…

Share

One Response to een vree(md) Gents kookboek – samosa’s (Chloe)

  1. tijs says:

    zelfs na het bekijken van het filmpje en jouw zeer aanschouwelijke onderwijsfoto’s slaagde ik er maar half in om de plooitechniek meester te maken… maar het was niettemin lekker.

Leave a Reply