Kookverhalen
Tessa Kiros (Chloë)

Enig cynisme/sarcasme is me niet vreemd. Ik ben er niet trots op but I can’t help it. Bij het lezen van de titel ‘De Smaak van mijn Herinnering’ gaat er dan ook direct een alarmbel rinkelen en doet m’n brein *meh*. Laat ons niet té emotioneel worden, denkt het dan, het is uiteindelijk toch ook maar eten…

Don’t judge a book by its cover.

Je hoéft het boek niet in huis te halen omwille van de herinneringen van de schrijfster. Wie gewoon lekker wil koken komt aan zijn trekken. Of neen, meer dan dat: herinneringen of niet, de recepten scheren fameus hoge toppen. En zonder dat het opdringerig wordt, pik je ook hier en daar iets mee, een weetje, korte achtergrondschets, een wegdromerige foto, een smakelijke, zeer persoonlijke noot van de schrijfster die het koken dan toch weer een extra dimensie geeft. Ik probeerde eerst de moussaka uit. Ordinair as it may be, ik had me nog n-o-o-i-t aan moussaka gewaagd. Regelmatig geproefd, dat wel, en het idee gekregen dat lamsvlees en feta vaste ingrediënten zijn. Niet dus, volgens Kiros. De ingrediënten zien er net zeer banaal uit, geen speciale kruiden, doodgewoon gehakt (half-om-half), aubergines, aardappelen, look, tomatenpasta,… Het deed me vermoeden dat ook de smaak net iets te doodgewoon zou uitvallen. Niks is echter minder waar, het resultaat bleek ontzettend rijk, en thank God for that want de bereiding is dan weer zeer arbeidsintensief. Aangezien alle aardappelschijfjes in porties moeten gegaard worden en de aubergines worden gegrild sta je algauw een paar uur in de keuken. In mijn geval een halve marteling na een nacht met veel Orval en weinig slaap. Maar de kater werd gevoed, en hoe:

Tessa Kiros - Moussaka

Later probeerde ik ook de Pastitsio, een eenvoudige, smakelijke pastaschotel met tomatensaus, eveneens bechamel en munt. Maar helemaal gewonnen was ik bij de curry met kip, kokos en cashewnoten opgediend met rijst met boter en citroen en wortelsalade met kardemom, gember & citroen. Een geheel dat een stuk ingewikkelder klinkt dan Moussaka maar eigenlijk betrekkelijk snel op tafel staat. Het leuke aan de curry is dat er niks kant-en-klaar wordt gebruikt. Geen currypasta, geen kokosmelk en dus ook geen veel te uitgesproken kokossmaak. De wortelsalade is erg fris en zou zo bij iedere barbecue op tafel kunnen. De rijst is dan weer smeuïg en erg aromatisch. Tessa FTW!

Share

Comments are closed.