Kookverhalen
Pastitsio: de smaak van een Griekse herinnering (Ruth)

 

Mijn eerste kennismaking met pastitsio vond plaats in een onooglijk klein Grieks dorpje aan zee, op het terras van het plaatselijke restaurant. Zicht op zee, zomerse temperaturen, een glaasje retsina en uitstekend gezelschap… Pastitsio is mijn Griekse held: geen zongebruinde macho met een gouden ketting, maar een uiterst smakelijk Grieks pastagerecht.

Toen ik het recept voor pastitsio zag staan in het boek van Tessa Kiros, was de keuze dus snel gemaakt. Via een gerecht bovenstaande vakantieherinneringen oproepen, het is eens wat anders dan foto’s bekijken.

Het recept is voor 10 personen volgens Tessa Kiros… voor 4 personen volgens mezelf (zelfs mét de Griekse salade die ik erbij maakte). Ofwel zijn Grieken kleine eters, ofwel ben ik nog een stuk gulziger dan ik dacht.

Het lamsgehakt, de munt en kaneel zorgen ervoor dat pastitsio echt wel anders smaakt dan, laat ons zeggen, ‘penne met bolognesesaus’. De gedroogde munt liet ik evenwel uit het recept, wegens niet in huis. Voor mij was enkele de verse munt voldoende. Het vraagt wat tijd om klaar te maken, maar dat is het waard! Bovendien heeft een ovenschotel het grote voordeel dat je de afwas kan doen terwijl je gerecht vanuit de oven een heerlijke geur verspreidt die als een belofte in de keuken hangt. Afwassen ná het eten vind ik altijd zo’n domper op de vreugde.

Het resultaat? Heerlijk en vol herinneringen, maar het miste wat ‘smeuïgheid’. Ik zou de volgende keer wat meer tomaten, witte wijn en bijgevolg ook wat meer kruiden toevoegen. Meer bechamelsaus lijkt me overdreven, aangezien het nu al om een liter gaat… Dat neemt niet weg dat wie van comfort food met een zomerse toets houdt, dit gerecht met liefde zal omarmen!

Share

Leave a Reply