Kookverhalen
‘Plenty’…love at first sight (Bieke)

Tijs was zo vriendelijk me zijn exemplaar van ‘Plenty’ uit te lenen…maar nu ik het zo’n maand in m’n bezit heb staat het vast dat ik dit boek MOET hebben. Het ziet er geweldig uit, ik moet er spontaan van watertanden (maar ben dan ook een notoir fan van ‘konijnenfret’) en vraagt geen marathonkooksessies, iets waar de gemiddelde moeder van tijd- en energievretend geboefte blij van wordt.

Als parttime veggie hbe ik opmerkelijk weinig vegetarische kookboeken in m’n kast staan. De meeste vind ik te spartaans, te belerend, of simpelweg niet lekker genoeg. En laten we wel wezen: eten moet lekker zijn, al vind ik gezond ook wel een vette plus.

Bon, ‘Plenty’ dus. Ik heb intussen twee recepten uitgetest (nu ja, eigenlijk drie, maar het derde heb ik schaamteloos verkracht, du daar zwijgen we over).

Laat ik meteen ook maar melden dat ik het doorgaans niet kan laten om iets, hoe minimaal ook, aan een recept te veranderen.  Dus dat heb ik ook hier gedaan.

Prei fritters

Dit is zo’n recept waarvan je hoopt dat het de uitkomst blijkt voor kinderen (én volwassenen) met een aangeboren argwaan voor prei of andere groenten.

Ik ben zo vrij geweest het wat aan te passen aan de inhoud van de koelkast. Daar bleek namelijk nog wat treurige paksoi in te liggen die hoogdringend weggewerkt diende te worden. Ik heb er dus prei-paksoifritters van gemaakt.

Het leuke aan dit recept is dat je de meeste dingen gewoon altijd in huis hebt (eieren, bloem, boter, …), dat je er de groenten kan inmikken die je toevallig in huis hebt en dat je de kruiden gewoon kan aanpassen aan waar je zin in hebt. Ik heb zelf de chili weggelaten (kinderen aten mee en manlief is niet tuk op pikant) en een tikje curry toegevoegd.

De combinatie van de hartige en kruidige fritter met het friszachte edoch pittige sausje was een aangename verrassing.

Het resultaat mocht er dus wezen. Meer dan dat zelfs. Manlief, een ware carnivoor,  toonde zich opmerkelijk enthousiast, zelfs over het yoghurtsausje (dat ik overigens maakte met gewone room ipv zure) Een blijvertje, dit.

Savooi-parmezaansoep

Nog zo’n doodsimpel recept met een aantal bijzondere troeven: alleen al het feit dat je eindelijk van dat stuk parmezaan afraakt dat al weken in de koelkast ligt te zieltogen…met korst en al!

Savooikool is hier meestal niet zo’n topper, maar deze soep bracht daar verandering in, nu ja, bij 2/3 van het testpubliek toch.

Ik zei het al: ik blijk genetisch niet in staat om een recept slaafs te volgen. Het was al laat, koken was eigenlijk één van de laatste dingen waar m’n hoofd naar stond en er stond nog een feestje mét hapjes op het programma voor de avond. Dus werd het een maaltijdsoep (iets waar ik in de winter altijd erg blij en knus van word) dankzij een paar simpele aanpassingen: extra aardappelen (ipv de ene die in het recept staat), meer van alles én – maar dat is dus geen must – wat gebakken spekjes toegevoegd voor het serveren. Ik wilde het eigenlijk met stukjes serranoham afwerken, maar dat bleken we niet in huis te hebben.

Hoedanook: erg lekker en hartverwarmend soepje. Comfort food zonder meer.

Share

3 Responses to ‘Plenty’…love at first sight (Bieke)

  1. Pingback: Paashapjes | Food first, then morals

  2. Pingback: Preikoekjes | Food first, then morals

  3. Leonie Heine says:

    Ik heb het boek gekocht,maar wat zijn de foto’s van de gerechten onsmakelijk en soms zijn de gerechten ook verbrand!!!!!De keukenkastjes zien er slordig uit bij de kookkok.Ik word niet geïnspireerd daardoor om de gerechten te koken.

Leave a Reply